سیم کشی تجهیزات سیم پیچی تجهیزات پزشکی باید از مشخصات و مراحل خاصی پیروی کند تا از عملکرد عادی تجهیزات و ایمنی بیماران اطمینان حاصل شود. مراحل و اقدامات احتیاطی خاص سیم کشی به شرح زیر است:
الزامات اساسی:
طول سیم مناسب: طول سیم باید متوسط باشد، نه خیلی بلند و نه خیلی کوتاه و باید محکم نگه داشته شود و روی زمین کشیده نشود.
اقدامات حفاظتی: سیمها باید اقدامات حفاظتی خاصی داشته باشند، مانند لولههای پلاستیکی نرم یا آستینهای محافظ لاستیکی نرم که با مواد الاستیک پوشانده شدهاند.
مجرای الاستیک: پس از اینکه سیم ها به بیرون از تجهیزات هدایت شدند، باید در یک مجرای الاستیک قرار گیرند تا اطمینان حاصل شود که دامنه حرکت سیم ها بر استفاده عادی از تجهیزات تأثیر نمی گذارد.
مدیریت برق: سیم برق تجهیزات باید در یک سیستم مدیریت برق ویژه گنجانده شود.
فرآیند سیم کشی:
نوع سیم و الزامات را تأیید کنید: نوع سیم مناسب را با توجه به نیاز تجهیزات انتخاب کنید و طول و روش سیم کشی سیم ها را تعیین کنید.
محل را تمیز کنید: ناحیه نزدیک سیم ها را تمیز و سازماندهی کنید تا مطمئن شوید که هیچ زباله و مانعی وجود ندارد که بر عملکرد سیم ها تأثیر بگذارد.
سیمکشی: سیمها را از تجهیزات خارج کنید، آنها را به پریز برق در محل متصل کنید، آنها را با لولههای پلاستیکی نرم بپیچید و در شکافهای سربی خاص قرار دهید.
موارد احتیاط:
جلوگیری از خطوط متقاطع: برای جلوگیری از تداخل الکتریکی و شوک الکتریکی شخصی از خطوط متقاطع خودداری کنید.
جلوگیری از برق رسانی متقابل: سعی کنید از عبور سیمها و منابع تغذیه خودداری کنید. اگر مجبور به عبور از آنها هستید، مطمئن شوید که بین این دو دستگاه ایزوله وجود دارد.
جلوگیری از ارتعاش مکانیکی: سیم کشی با توجه به ویژگی ها و وضعیت عملکرد تجهیزات انجام می شود تا از لق شدن سیم ها یا ارتعاشات ناشی از لرزش مکانیکی جلوگیری شود.
جلوگیری از تشعشعات الکترومغناطیسی: از تشعشعات الکترومغناطیسی و تداخلی که بر عملکرد عادی تجهیزات و ایمنی شخصی تأثیر میگذارد، خودداری کنید.
رعایت مشخصات مربوطه: سیم کشی باید با قوانین، مقررات و استانداردهای مربوطه مطابقت داشته باشد. در صورت لزوم از سازمان های حرفه ای برای نصب و نگهداری آن دعوت کنید.
